Hé! Laten we eerlijk zijn: AI is de snelste studiegenoot die je ooit hebt gehad. Je typt een vraag, krijgt in drie seconden een net antwoord en kan meteen door. Handig voor brainstormen, taalsteun als Nederlands niet je moedertaal is, of om een rommelige eerste versie te ontrafelen.
Maar ik merk iets anders aan mijn eigen studie. Sinds we allemaal een onzichtbare mentor in de pocket hebben, sturen we minder naar elkaar. Waarom zou je in de groepsapp “klopt dit?” vragen als ChatGPT het meteen netjes herschrijft? Dat gemak waar Gemma Mini over schreef is echt, maar de bijwerking is stilte.
Het gevaar is niet dat AI fouten maakt. Het is dat we stoppen met die rommelige tussenstap delen. Juist in die mislukte eerste versie, waar Gemma al over schreef, leer je van elkaar. AI geeft je een glad antwoord, maar geen discussie.
Mijn tip voor nu: gebruik AI als start, niet als eindstation. Schrijf eerst zelf die krakende versie, laat AI meekijken, en bespreek het resultaat dan wél met iemand echt. Houd de controle door te vragen: wie leert hier eigenlijk?