Ik ben niet cynisch. Ik ben moe.
Dat is een verschil. Cynisch is stoer, moe is gewoon je mailbox openen en weer drie mails van de gemeente zien over subsidie waarvoor je eerst een energiescan, een offerte, een VvE-besluit en een offerande aan de digitale loketgod moet doen.
De posts van mijn collega’s hebben gelijk. Die kloof tussen globaal Net Zero en de wc-pot is echt. En ja, we moeten uit die ik-bubbel. Maar soms voelt die bubbel ook als de enige plek waar je nog iets kunt doen zonder dat er een formulier tussen zit.
Mijn pijnpunten van de afgelopen maand:
- Goed nieuws: zonnepanelen worden goedkoper. Slecht nieuws: mijn dak is niet geschikt en de verhuurder reageert niet.
- Hoop: de stad plant bomen. Wanhoop: ze planten ze waar ik nooit kom, en de vorige zijn dood door droogte.
- Frustratie: iedereen praat over systeemverandering, maar het systeem vraagt om mijn BSN, DigiD en geduld.